ശാസ്ത്രം വളര്‍ന്നു വളരെയധികം വളര്‍ന്നു
സംശയമില്ല.
പക്ഷെ ജനങ്ങളുടെ, ആരോഗ്യമോ? ചികില്‍സയോ?
ഇന്നത്തെ ഭാരിച്ച ചികില്‍സാചെലവുകള്‍ താങ്ങാന്‍ എത്ര പേര്‍ക്കു കഴിയും?
ഇതിനെ കുറിച്ച്‌ ആലോചിച്ചാല്‍ സന്തോഷം വരുന്നത്‌ മരുന്നു കമ്പനിക്കാര്‍ക്കും അവരുടെ സില്‍ബന്ധികള്‍ക്കും ആയിരിക്കും അല്ലെ?
കുറെ ഏറെ കാലം മുന്‍പ്‌ എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ കുട്ടികളുടെ ഡോക്റ്റര്‍ ആണ്‌ദ്ദേഹത്തിന്റെ കുട്ടിയ്ക്ക്‌ ഒരു വയറിളക്കം.
രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം മരുന്നു കൊടുത്തിട്ടും കുറയാതിരുന്നപ്പോള്‍ ആ വീട്ടില്‍ അടുക്കളയില്‍ പണി ചെയ്തിരുന്ന പ്രായം ചെന്ന ഒരു അമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു അവര്‍ക്കു വിഷമം ആയി
അവര്‍ ചോദിച്ചു കുഞ്ഞെ ഞാന്‍ ഈ കൊച്ചിന്‌ ഒരു സൂത്രം കൊടുക്കട്ടെ?
ആയമ്മ ഏതായാലും ലോപെറാമൈഡ്‌ ഒന്നും കൊടുക്കുകയില്ലെന്നുറപ്പുള്ളതു കൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു.
പിറ്റേ ദിവസം കുട്ടന്‍ ഉഷാര്‍.
സുഹൃത്ത്‌ ചോദിച്ചു അമ്മച്ചി എന്തു സൂത്രമാകൊടുത്തത്‌?
വല്ല്യ മഹാകര്യം ഒന്നുമില്ല
ഉപ്പുമാങ്ങയുടെ അണ്ടിക്കകത്തെ പരിപ്പില്ലെ അത്‌ അരച്ച്‌ അരിപ്പൊടിയും ചേര്‍ത്ത്‌ ഒരു അപ്പം ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തു അത്ര തന്നെ.
ഇതു കേട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചിലെ എനിക്ക്‌ അമ്മ ഇതുപോലെ ചില സാധനങ്ങള്‍ തരുമായിരുന്നു. എല്ലാ കൊല്ലവും ഓരോരൊ സമയത്ത്‌ കൃത്യമായും ചിട്ടയായും. അതില്‍ ഒന്ന് ഇതുപോലെ ഉണങ്ങിയ മാങ്ങയണ്ടിയ്യുടെ അകത്തുള്ള ചോക്കലേറ്റ്‌ പോലത്ത പരിപ്പു കൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു.
ഒന്നും മരുന്നായല്ല
ആഹാരപദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ ആയിട്ട്‌.
ഈശ്വരന്‍ അനുഗ്രഹിച്ച്‌ പഠിക്കാന്‍ കോട്ടക്കല്‍ എത്തുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ എനിക്ക്‌ ആശുപത്രി കാണേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ളത്‌ ഒരിക്കല്‍ ഒരു വലിയ മുറിവുണ്ടായപ്പോള്‍ മാത്രം.
വായിക്കുന്നവര്‍ ചിരിച്ചു തള്ളും എന്നറിയാം.
കാരണം അവരെല്ലാം വളരെ അധികം പഠിപ്പും പത്രാസും ഉള്ളവരാണല്ലൊ.
അത്ര ഇല്ലാത്തവര്‍ക്കു വേണ്ടി ഒരു കാര്യം കൂടി പറയാം ത്രിഫല പൊടിച്ച്‌ അതു കൊണ്ടു പല്ലു തേക്കുക - ആദ്യം വിരല്‍ കൊണ്ടും പിന്നീട്‌ ബ്രഷ്‌ ഉപയോഗിച്ചും, അതു തന്നെ ഒരു സ്പൂണ്‍ രാത്രി കിടക്കാന്‍ നേരം കഴിക്കുക.
പല്ലു ഡോകറ്ററുടെ അടുത്തു പോകേണ്ട ആവശ്യം അധികം വരില്ല ചിലപ്പോള്‍ വായ്പ്പുണ്ണൂം ഉണ്ടാവില്ല.
ഇതു കേട്ടിട്ടു ചെന്ന് ഇതൊക്കെ ചെയ്തിട്ട്‌ ബിസ്കറ്റ്‌ ചോക്കലേറ്റ്‌ ഇവ മാതിരി സാധനങ്ങള്‍ തിന്ന് പല്ലിലെല്ലാം ഒട്ടി ഇരിക്കുന്ന രീതിയില്‍ വച്ചിട്ട്‌ പുഴുപ്പല്ലാക്കിയിട്ട്‌ പറയനം പണിക്കരു പറഞ്ഞത്‌ തെറ്റാണേ കൂ ന്ന്
കയ്യിലിരിപ്പും കൂടി നന്നാകണെ
Saturday, August 25, 2012
Thursday, August 23, 2012
ന ബ്രൂയാത്‌ സത്യം അപ്രിയം
ശ്ലോകങ്ങളുടെ അര്‍ത്ഥം പലപ്പോഴും പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു വികലമായിത്തീരാറുണ്ട്‌ അല്ലെ?
അങ്ങനെ വികലമായതില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ശ്ലോകം ആണ്‌
"സത്യം ബ്രൂയാത്‌ പ്രിയം ബ്രൂയാത്‌
ന ബ്രൂയാത്‌ സത്യമപ്രിയം"
ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചു കേട്ടിരിക്കുന്നത്‌
സത്യം ബ്രൂയാത്‌ = സത്യം പറയൂ
പ്രിയം ബ്രൂയാത്‌ = പ്രിയം പറയൂ
അപ്രിയം സത്യം ന ബ്രൂയാത്‌ = അപ്രിയമായ സത്യത്തെ പറയാതിരിക്കൂ
എന്നാണ്‌.
സംസ്കൃതത്തില്‍ അന്വയം എന്നൊരു പരിപാടി ഉണ്ട്‌. അങ്ങുമിങ്ങുമിരിക്കുന്ന പദങ്ങളെ യഥായഥം അടുക്കിചേര്‍ക്കുന്ന പരിപാടി.
പക്ഷെ അത്‌ വായില്‍ തോന്നിയതു പോലെ ചെയ്യാന്‍ പാടുണ്ടൊ?
എഴുതിയ ആള്‍ ഉദ്ദേശിച്ച ഒരു അര്‍ത്ഥം കാണും. അതല്ലെ പറയേണ്ടത്‌?
പണ്ട്‌ ഒരു സംഭവം കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌
ചങ്ങമ്പുഴ മഹാരാജാസില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ പഠിക്കാനുള്ള ഒരു പുസ്തകം അദ്ദേഹത്തിന്റെ "രമണന്‍"
പഠിപ്പിക്കുന്ന സാര്‍ അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിച്ച അര്‍ത്ഥമല്ലാതെ മറ്റൊന്നു പറഞ്ഞു പോലും
ഇതേപോലെ പണ്ട്‌ ശ്ലോകങ്ങള്‍ എഴുതിയവര്‍ ഇന്നില്ലല്ലൊ വന്നു പറഞ്ഞു തരാന്‍
എന്നാല്‍ അങ്ങനെ ഒരു അനര്‍ത്ഥം വരാതിരിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി പണ്ടുള്ളവര്‍ "തന്ത്രയുക്തി" പോലെ ചില സാധനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
എന്നാല്‍ അതും ഒരു ക്രമത്തില്‍ എഴുതിയിട്ടുള്ള പുസ്തകങ്ങളില്‍ മാത്രമെ പ്രയോജനപ്പെടൂ. ഒറ്റ ഒറ്റ ശ്ലോകങ്ങളില്‍ പറ്റില്ല
അതുകൊണ്ട്‌ ഒറ്റ ഒറ്റ ശ്ലോകങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോള്‍ മുന്‍പു എഴുതിയിട്ടുള്ള പ്രസിദ്ധമായ്‌ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വിശദീകരണങ്ങള്‍ക്ക്‌ അനുസൃതമായിരിക്കണം അതിനര്‍ത്ഥം.
രാമായണത്തില്‍ ശൂര്‍പ്പണഖ രാവണന്റെ അടുത്തു ചെന്നു പരാതി പറയുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ പറയുന്ന ഒരു ശ്ലോകം ഉണ്ട്‌
"സുലഭാഃ പുരുഷാഃ ലോകേ സതതം പ്രിയവാദിനഃ
അപ്രിയസ്യ തു പഥ്യസ്യ വക്താ ശ്രോതാ ച ദുര്‍ല്ലഭാഃ"
ഈ ലോകത്തില്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രിയം പറയുന്ന ആളുകള്‍ സുലഭം ആണ്‌ - കമ്പനികളില്‍ നോക്കിയാല്‍ സംശയമേ ഉണ്ടാവില്ല ആനയെ കണ്ടിട്ട്‌ ബോസ്‌ പൂച്ചയാണെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അതെ അതെ പൂച്ച തന്നെ എന്നു പറഞ്ഞു പിന്നാലെ നടക്കുന്ന മൂടുതാങ്ങികള്‍
പക്ഷെ അപ്രിയമായതും കേള്‍ക്കുന്നയാള്‍ക്ക്‌ നല്ലതിനു വേണ്ടിയുള്ളതായതും ആയ കാര്യങ്ങള്‍ പറയുന്നവരും കേള്‍ക്കുന്നവരും വളരെ ചുരുക്കം.
സംശയം ഇല്ലല്ലൊ അല്ലെ?
ഇതേ വിഷയം മഹാഭാരതത്തില്‍ വരുന്നുണ്ട്‌
കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിനു മുന്‍പ്‌ ധൃതരാഷ്ട്രര്‍ വിദുരനെ വിളിക്കും. ആ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ കുശലപ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം വിദുരര്‍ ആദ്യം പറയുന്നത്‌ ഇതാണ്‌
"സുലഭാഃ പുരുഷാഃ രാജന്‍ സതതം പ്രിയവാദിനഃ
അപ്രിയസ്യ തു പഥ്യസ്യ വക്താ ശ്രോതാ ച ദുര്‍ല്ലഭാഃ"
പക്ഷെ അതു കഴിഞ്ഞ്‌ അദ്ദേഹം അപ്രിയമായ സത്യം പറയാതിരിക്കുകയല്ല ചെയ്തത്‌ പിന്നെയോ, അങ്ങേര്‍ക്കു മനസിലാകുന്ന തരത്തില്‍ വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കുകയാണ്‌.
പണ്ട്‌ ഒരു കഥയുണ്ട്‌
ഒരു വലിയ ധനിക കുടുംബത്തിലെ കുട്ടി മദിരാശിയില്‍ പഠിക്കുന്നു. ഒരിക്കല്‍ അയാളുടെ കുടുംബത്തില്‍ വലിയ ഒരഗ്നിബാധ ഉണ്ടായി സകലതും നശിച്ചു.
അയലത്തുകാര്‍ ഒത്തുകൂടി.
ആ കുട്ടിയെ എങ്ങനെ വിവരം അറിയിക്കും? പെട്ടെന്ന് ഇതറിഞ്ഞാല്‍ എന്താകും സംഭവിക്കുക?
അപ്പോള്‍ ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ അവിടെ പോയി പറയാം.
അയാള്‍ കുട്ടി പഠിക്കുന്ന കോളേജില്‍ ചെന്നു
സന്ദര്‍ശകന്‍ ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞ കുട്ടി സന്തോഷമായി വെളിയില്‍ വന്നു അയല്‍വാസിയെ കണ്ട സന്തോഷത്തില്‍ അവന്‍ ചോദിച്ചു "എന്താ ചേട്ടാ വിശേഷം?
അയല്‍വാസി പറഞ്ഞു " നല്ല വിശേഷം ചുമ്മാ നിന്നെ ഇന്നു കാണാം എന്നു വിചാരിച്ചു"
കുട്ടി "വീട്ടില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും സുഖം തന്നെ അല്ലെ? എന്താ ചേട്ടന്‍ ഈ വഴിക്കൊക്കെ വന്നത്‌?"
അയല്‍വാസി " ഓ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നുമില്ല പിന്നെ നിന്റെ വീട്ടിലെ ആ പൂച്ച ചത്തുപോയി"
കുട്ടി " ഹൊ അതാണൊ ഇത്ര വല്യ കാര്യം ആട്ടെ എങ്ങനാ പൂച്ച ചത്തത്‌?
അയല്‍വാസി "അത്‌ കുതിരയിറച്ചി ഒരുപാട്‌ കഴിച്ചു. എല്ലാം കൂടിദഹിച്ചുകാണത്തില്ല"
കുട്ടി " കുതിരയിറച്ചിയോ അതെവിടന്ന്?"
അയല്‍വാസി " ഹ കുതിരപ്പന്തിക്കു തീപിടിച്ചപ്പോള്‍ കുതിരയൊക്കെ ചത്തുപോയില്ലെ അതിനെ തിന്നു"
കുട്ടി " ങ്‌ ഹെ കുതിരപ്പന്തിക്കു തീപിടിച്ചൊ? അതെങ്ങനെ"
അയല്‍വാസി " അടുക്കളയുടെ അടുത്തല്ലായിരുന്നൊ കുതിരപ്പന്തി. അടൂക്കളയില്‍ പിടിച്ച തീ പിന്നീട്‌ അവിടെയും പകരാതിരിക്കുമൊ?"
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ്‌ ആ വ്യസനിപ്പിക്കുന്ന സത്യം അല്‍പാല്‍പമായി കുട്ടി അറിഞ്ഞു.
എന്നു പറഞ്ഞതു പോലെ അപ്രിയമായ സത്യം പറയരുത്‌ എന്നല്ല
സത്യത്തെ പ്രിയമാകും വണ്ണം പറയണം എന്നാണ്‌ ആ വരികളുടെ അര്‍ത്ഥം
വേണ്ടാത്ത രീതിയില്‍ അന്വയിച്ചപ്പോഴാണ്‌ വേണ്ടാത്ത അര്‍ത്ഥം കിട്ടുന്നത്‌
നേരെ നോക്കൂ
സത്യം ബ്രൂയാത്‌ = സത്യം പറയൂ
പ്രിയം ബ്രൂയാത്‌ = പ്രിയം പറയൂ
ന ബ്രൂയാത്‌ സത്യം അപ്രിയം = പറയരുത്‌ സത്യം അപ്രിയം - എന്നു വച്ചാല്‍ സത്യം അപ്രിയമായി പറയരുത്‌ എന്നാണ്‌. അതായത്‌ അപ്രിയമായല്ല പ്രിയമാകും വണ്ണമാണ്‌ സത്യം പറയേണ്ടത്‌ എന്ന്
അതിനെ തിരിച്ച്‌ അപ്രിയം സത്യം ന ബ്രൂയാത്‌ എന്ന് അന്വയിക്കാന്‍ ആരും പറഞ്ഞില്ലല്ലൊ അല്ലെ?
Tuesday, July 31, 2012
ഭീമസേനന്റെ ചിരി
ലക്ഷ്മണന്റെ ചിരി മുന്‍പേ വായിച്ചല്ലൊ അല്ലെ?
ഇനി ഭീമസേനന്‍ ഒരു ചിരി ചിരിച്ച കഥ കേള്‍ക്കാം
കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്‌ ധര്‍മ്മപുത്രര്‍ രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന കാലം.
രാജ്യത്തെ എല്ലാ പ്രജകളുടെയും
ക്ഷേമം ഒരേ പോലെ അന്വേഷിക്കുന്ന ധര്‍മ്മനിഷ്ഠന്‍.
സത്യമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഉരിയാടാത്തവന്‍. പറഞ്ഞ വാക്കു പാലിക്കുന്നവന്‍.
അങ്ങനെ ഉള്ള കാലത്ത്‌ ഒരു ദിവസം ആ രാജ്യത്തുള്ള ഒരു പ്രജയ്ക്ക്‌ തന്റെ മകളുടെ വിവാഹം നടത്താന്‍ കയ്യില്‍ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ വന്നു. അദ്ദേഹം രാജാവിനെ കണ്ട്‌ സഹായം അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
നേരെ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി. അന്നേ ദിവസം കൊട്ടാരം കാവല്‍ ഭീമസേനന്‍ ആണ്‌.
ഭീമസേനന്‍ കാര്യം അന്വേഷിച്ചു. പ്രജ വിവരം എല്ലാം പറഞ്ഞു.
ഭീമസേനന്‍ പറഞ്ഞു " അകത്തേക്കു പൊയ്ക്കോളൂ. ജ്യേഷ്ഠനെ കണ്ട്‌ വിവരം പറയൂ. തിരികെ വരുമ്പോള്‍ എന്നെ കണ്ട്‌ കാര്യം ബോധിപ്പിച്ചേ മടങ്ങാവൂ"
നോക്കണെ ഭരണം. തന്റെ ജ്യേഷ്ഠനാണു ഭരിക്കുന്നത്‌ എങ്കിലും ഒരു പരാതിക്കാരന്‍ വന്നാല്‍ അത്‌ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്നറിയാന്‍ ഒരു ഡബിള്‍ ചെക്ക്‌.
പ്രജ അകത്തു ചെന്ന് രാജാവിനോട്‌ കാര്യം ഉണര്‍ത്തിച്ചു.
അപ്പോള്‍ ധര്‍മ്മപുത്രര്‍ അല്‍പം തെരക്കിലായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു "ഇന്നു ഞാന്‍ അല്‍പം തെരക്കിലാണ്‌ നിങ്ങള്‍ പോയി നാളെ വരൂ. ഞാന്‍ സഹായിക്കാം"
പ്രജ സന്തോഷമായി മടങ്ങി.
തിരികെ വാതില്‍ക്കലെത്തിയ പ്രജയെ ഭീമസേനന്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി അന്വേഷിച്ചു
"ജ്യേഷ്ഠനെ കണ്ടൊ?"
"കണ്ടു"
"എന്തു പറഞ്ഞു ?"
"ഇന്നദ്ദേഹം തെരക്കിലാണ്‌. നാളെ വരാന്‍ പരഞ്ഞു . നാളെ അദ്ദേഹം സഹായം ചെയ്യും"
ഇതു കേട്ടതും ഭീമസേനന്‍ സന്തോഷം കൊണ്ടു തുള്ളിച്ചാടി
ദേശീയ ആഘോഷങ്ങള്‍ക്കും , അപകടങ്ങള്‍ക്കും മുന്‍കൂട്ടി വിവരം ധരിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപായമായി കൊട്ടാരവാതിലില്‍ ഒരു വലിയ മണി കെട്ടി തൂക്കിയിട്ടുണ്ട്‌.
ഭീമസേനന്‍ ആ മണി വലിച്ചടിച്ച്‌ തുടങ്ങി.
മണിയടി കേട്ട്‌ ആളുകള്‍ ഓടിക്കൂടാന്‍ തുടങ്ങി.
എത്തുന്നവരോടായി ഭീമസേനന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു "എല്ലാവരും ആഘോഷിച്ചോളൂ. ആഘോഷത്തിനു വേണ്ട ധനം ഭണ്ഡാരത്തില്‍ നിന്നും എടുത്തോളൂ"
ആളുകള്‍ ചോദിച്ചു " എന്താണു കാര്യം?"
ഭീമസേനന്‍ കയര്‍ത്തു " അതു നിങ്ങള്‍ അറിയേണ്ട കാര്യം എന്ത്‌ ആഘോഷിക്കാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ആഘോഷിച്ചോളുക. കാര്യം ഒക്കെ ഉണ്ട്‌"
എന്താണു പ്രശ്നം എന്നറിയാന്‍ അവസാനം ധര്‍മ്മപുത്രരും എത്തി
ഭീമസേനന്‍ മണിയടി നിര്‍ത്തുന്നില്ല.
ഒടുക്കം ധര്‍മ്മപുത്രര്‍ കയര്‍ത്തു കാര്യം അന്വേഷിച്ചു
അപ്പോള്‍ ഭീമന്‍ ചോദിച്ചു "ഏട്ടന്റെ അടുത്ത്‌ ഈ നില്‍ക്കുന്ന ആള്‍ സഹായം അന്വേഷിച്ചു വന്നിരുന്നില്ലെ?"
"വന്നിരുന്നു"
"അയാള്‍ക്കു നാളെ സഹായം കൊടുക്കാം എന്നു ഏട്ടന്‍ പറഞ്ഞില്ലെ?"
"പറഞ്ഞു"
വീണ്ടും ഭീമന്‍ മണിയടി തുടങ്ങി " അതു തന്നെ കാര്യം
എന്റെ ഏട്ടന്‍ സത്യവാനാണ്‌. പറഞ്ഞ വാക്കു പാലിക്കുന്നവന്‍ ആന്‌. ഇയാള്‍ക്കു കൊടുത്ത വാക്കു പാലിക്കണം എങ്കില്‍ കുറഞ്ഞത്‌ നാളെ ഇയാള്‍ വരുന്നതു വരെ എങ്കിലും ഏട്ടന്‍ മരിക്കില്ല.
ഈ ലോകത്ത്‌ ആര്‍ക്കും നിശ്ചയമില്ലാത്ത ഒരേ ഒരു കാര്യം ആണ്‌ തങ്ങളുടെ മരണം എപ്പോഴാണ്‌ എന്ന്.
അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോള്‍ എന്റെ ഏട്ടന്‍ നാളെ വരെ മരിക്കില്ല എന്നറിയുന്നതില്‍ പരം സന്തോഷകരമായ ഒരു വാര്‍ത്ത വേറെ എന്തുണ്ട്‌?" നാട്ടുകാരെ ആഘോഷിച്ചോളൂ"
ഇടിവെട്ടേറ്റ മാതിരി ആയി ധര്‍മ്മപുത്രര്‍
അദ്ദേഹം പെട്ടെന്നു തന്നെ പ്രജയെ വിളിച്ച്‌ വേണ്ട സഹായം കൊടുത്തു പറഞ്ഞയച്ചു.
ഇപ്പോള്‍ മനസിലായില്ലെ "മരണം വരുമിനി എന്നു നിനച്ചിഹ മരുവുക സതതം നാരായണ ജയ" എന്ന വരികള്‍ എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന്?
ആ പോസ്റ്റ്‌ വായിച്ചല്ലൊ അല്ലെ?
ഇനി ഭീമസേനന്‍ ഒരു ചിരി ചിരിച്ച കഥ കേള്‍ക്കാം
കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്‌ ധര്‍മ്മപുത്രര്‍ രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന കാലം.
രാജ്യത്തെ എല്ലാ പ്രജകളുടെയും
ക്ഷേമം ഒരേ പോലെ അന്വേഷിക്കുന്ന ധര്‍മ്മനിഷ്ഠന്‍.
സത്യമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഉരിയാടാത്തവന്‍. പറഞ്ഞ വാക്കു പാലിക്കുന്നവന്‍.
അങ്ങനെ ഉള്ള കാലത്ത്‌ ഒരു ദിവസം ആ രാജ്യത്തുള്ള ഒരു പ്രജയ്ക്ക്‌ തന്റെ മകളുടെ വിവാഹം നടത്താന്‍ കയ്യില്‍ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ വന്നു. അദ്ദേഹം രാജാവിനെ കണ്ട്‌ സഹായം അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
നേരെ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി. അന്നേ ദിവസം കൊട്ടാരം കാവല്‍ ഭീമസേനന്‍ ആണ്‌.
ഭീമസേനന്‍ കാര്യം അന്വേഷിച്ചു. പ്രജ വിവരം എല്ലാം പറഞ്ഞു.
ഭീമസേനന്‍ പറഞ്ഞു " അകത്തേക്കു പൊയ്ക്കോളൂ. ജ്യേഷ്ഠനെ കണ്ട്‌ വിവരം പറയൂ. തിരികെ വരുമ്പോള്‍ എന്നെ കണ്ട്‌ കാര്യം ബോധിപ്പിച്ചേ മടങ്ങാവൂ"
നോക്കണെ ഭരണം. തന്റെ ജ്യേഷ്ഠനാണു ഭരിക്കുന്നത്‌ എങ്കിലും ഒരു പരാതിക്കാരന്‍ വന്നാല്‍ അത്‌ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്നറിയാന്‍ ഒരു ഡബിള്‍ ചെക്ക്‌.
പ്രജ അകത്തു ചെന്ന് രാജാവിനോട്‌ കാര്യം ഉണര്‍ത്തിച്ചു.
അപ്പോള്‍ ധര്‍മ്മപുത്രര്‍ അല്‍പം തെരക്കിലായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു "ഇന്നു ഞാന്‍ അല്‍പം തെരക്കിലാണ്‌ നിങ്ങള്‍ പോയി നാളെ വരൂ. ഞാന്‍ സഹായിക്കാം"
പ്രജ സന്തോഷമായി മടങ്ങി.
തിരികെ വാതില്‍ക്കലെത്തിയ പ്രജയെ ഭീമസേനന്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി അന്വേഷിച്ചു
"ജ്യേഷ്ഠനെ കണ്ടൊ?"
"കണ്ടു"
"എന്തു പറഞ്ഞു ?"
"ഇന്നദ്ദേഹം തെരക്കിലാണ്‌. നാളെ വരാന്‍ പരഞ്ഞു . നാളെ അദ്ദേഹം സഹായം ചെയ്യും"
ഇതു കേട്ടതും ഭീമസേനന്‍ സന്തോഷം കൊണ്ടു തുള്ളിച്ചാടി
ദേശീയ ആഘോഷങ്ങള്‍ക്കും , അപകടങ്ങള്‍ക്കും മുന്‍കൂട്ടി വിവരം ധരിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപായമായി കൊട്ടാരവാതിലില്‍ ഒരു വലിയ മണി കെട്ടി തൂക്കിയിട്ടുണ്ട്‌.
ഭീമസേനന്‍ ആ മണി വലിച്ചടിച്ച്‌ തുടങ്ങി.
മണിയടി കേട്ട്‌ ആളുകള്‍ ഓടിക്കൂടാന്‍ തുടങ്ങി.
എത്തുന്നവരോടായി ഭീമസേനന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു "എല്ലാവരും ആഘോഷിച്ചോളൂ. ആഘോഷത്തിനു വേണ്ട ധനം ഭണ്ഡാരത്തില്‍ നിന്നും എടുത്തോളൂ"
ആളുകള്‍ ചോദിച്ചു " എന്താണു കാര്യം?"
ഭീമസേനന്‍ കയര്‍ത്തു " അതു നിങ്ങള്‍ അറിയേണ്ട കാര്യം എന്ത്‌ ആഘോഷിക്കാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ആഘോഷിച്ചോളുക. കാര്യം ഒക്കെ ഉണ്ട്‌"
എന്താണു പ്രശ്നം എന്നറിയാന്‍ അവസാനം ധര്‍മ്മപുത്രരും എത്തി
ഭീമസേനന്‍ മണിയടി നിര്‍ത്തുന്നില്ല.
ഒടുക്കം ധര്‍മ്മപുത്രര്‍ കയര്‍ത്തു കാര്യം അന്വേഷിച്ചു
അപ്പോള്‍ ഭീമന്‍ ചോദിച്ചു "ഏട്ടന്റെ അടുത്ത്‌ ഈ നില്‍ക്കുന്ന ആള്‍ സഹായം അന്വേഷിച്ചു വന്നിരുന്നില്ലെ?"
"വന്നിരുന്നു"
"അയാള്‍ക്കു നാളെ സഹായം കൊടുക്കാം എന്നു ഏട്ടന്‍ പറഞ്ഞില്ലെ?"
"പറഞ്ഞു"
വീണ്ടും ഭീമന്‍ മണിയടി തുടങ്ങി " അതു തന്നെ കാര്യം
എന്റെ ഏട്ടന്‍ സത്യവാനാണ്‌. പറഞ്ഞ വാക്കു പാലിക്കുന്നവന്‍ ആന്‌. ഇയാള്‍ക്കു കൊടുത്ത വാക്കു പാലിക്കണം എങ്കില്‍ കുറഞ്ഞത്‌ നാളെ ഇയാള്‍ വരുന്നതു വരെ എങ്കിലും ഏട്ടന്‍ മരിക്കില്ല.
ഈ ലോകത്ത്‌ ആര്‍ക്കും നിശ്ചയമില്ലാത്ത ഒരേ ഒരു കാര്യം ആണ്‌ തങ്ങളുടെ മരണം എപ്പോഴാണ്‌ എന്ന്.
അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോള്‍ എന്റെ ഏട്ടന്‍ നാളെ വരെ മരിക്കില്ല എന്നറിയുന്നതില്‍ പരം സന്തോഷകരമായ ഒരു വാര്‍ത്ത വേറെ എന്തുണ്ട്‌?" നാട്ടുകാരെ ആഘോഷിച്ചോളൂ"
ഇടിവെട്ടേറ്റ മാതിരി ആയി ധര്‍മ്മപുത്രര്‍
അദ്ദേഹം പെട്ടെന്നു തന്നെ പ്രജയെ വിളിച്ച്‌ വേണ്ട സഹായം കൊടുത്തു പറഞ്ഞയച്ചു.
ഇപ്പോള്‍ മനസിലായില്ലെ "മരണം വരുമിനി എന്നു നിനച്ചിഹ മരുവുക സതതം നാരായണ ജയ" എന്ന വരികള്‍ എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന്?
ആ പോസ്റ്റ്‌ വായിച്ചല്ലൊ അല്ലെ?
Monday, July 30, 2012
മരണം വരുമിനി എന്നു നിനച്ചിഹ മരുവുക
"മരണം വരുമിനി എന്നു നിനച്ചിഹ മരുവുക സതതം നാരായണ ജയ"
മരണം വരും എന്നു നിനച്ച്‌ - വിചാരിച്ച്‌ സതതം - എല്ലായ്പ്പോഴും മരുവുക - ജീവിക്കുക
ഈ വരികള്‍ കേട്ട്‌ ഒരാള്‍ എന്നോടു ചോദിച്ച ഒരു ചോദ്യമാണ്‌ "കൊള്ളാം മരിച്ചു പോകും എന്നു പേടിച്ചാണൊ എപ്പോഴും ജീവിക്കേണ്ടത്‌?"
പേടിച്ചാണൊ എപ്പോഴും ജീവിക്കേണ്ടത്‌?
ജീവിതം എന്നത്‌ ആസ്വദിച്ചു ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കേണ്ടതല്ലെ?
കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ശരി ആണെന്നുതോന്നും അല്ലെ?
ശരിയാണ്‌. ആസ്വദിച്ചു തന്നെയാണ്‌ ജീവിക്കേണ്ടത്‌.
എന്നാല്‍ എപ്പോഴാണ്‌ ആസ്വദിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ സാധിക്കുക?
പണമുള്ളപ്പോഴാണൊ?
എങ്കില്‍ പണക്കാരെല്ലാം സുഖിമാന്മാരായിരുന്നിരിക്കണമല്ലൊ.
സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ പണക്കാരനാകുംതോറും യഥാര്‍ത്ഥ സുഖം ഇല്ലാതാകുന്നതെ ഉള്ളു.
ഒരു കഥ കേട്ടിട്ടില്ലെ.
ഒരിടത്ത്‌ ഒരു വലിയ പണക്കാരന്‍ താമസിച്ചിരുന്നു . അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാളികക്കരികിലുള്ള റോഡുവക്കില്‍ ഒരു ചെരുപ്പുകുത്തിയും താമസിച്ചിരുന്നു.
ചെരുപ്പുകുത്തി ദിവസവും ഒരു ജോടി ചെരുപ്പുണ്ടാക്കും അതു വിറ്റു കിട്ടുന്ന കാശു കൊണ്ട്‌ ആഹാരത്തിനുള്ള വസ്തുക്കളും അടുത്ത ദിവസം ചെരുപ്പുണ്ടാക്കാനുള്ള തോലും വാങ്ങും. തന്റെ ആ ചെറിയ കുടിലില്‍ കിടന്നുറങ്ങും
ചെരുപ്പുകുത്തിയുടെ ഈ ജീവിതം കണ്ട്‌ ആ പണക്കാരന്‍ തോന്നി. "കഷ്ടം. എല്ലാദിവസവും പാവം ഇങ്ങനെ അദ്ധ്വാനിച്ചു കഷ്ടപ്പെടുകയാണല്ലൊ. ഇയാളെ ഒന്നു സഹായിക്കാം . കുറെ പണം ഇയാള്‍ക്കു കൊടുക്കാം"
അങ്ങനെ ആലോചിച്ച്‌ പണക്കാരന്‍ ആയിരം രൂപ ഇയാള്‍ക്കു കൊണ്ടു കൊടൂത്തു.
എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു "ഇതു കൊണ്ട്‌ സുഖമായി ജീവിക്കൂ"
ഇത്രയും തുക ഒന്നിച്ച്‌ കണ്ട കണ്ണുതള്ളിപ്പോയി ചെരുപ്പുകുത്തിയ്ക്ക്‌
അത്‌ ആരെങ്കിലും അടിച്ചു മാറ്റും എന്നു ഭയന്ന അയാള്‍ അതു കൊണ്ടുപോയി അയാളുടെ കുടിലില്‍ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ ഒരു കുഴി കുഴിച്ച്‌ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ചു.
തുടര്‍ന്ന് ചെരുപ്പുണ്ടാക്കാന്‍ തുടങ്ങി എങ്കിലും അയാളുടെ ശ്രദ്ധ അതില്‍ ഉറക്കുന്നില്ല. ചെരുപ്പ്‌ ശരിയായില്ല എന്നു എടുത്തു പറയേണ്ടല്ലൊ.
അയാളുടെ ചെരുപ്പിനു വേണ്ടി അന്വേഷിച്ചു വന്നിരുന്നവരും മോശം എന്നു പരയുന്നത്ര മോശമായി എന്നര്‍ത്ഥം.
രാത്രി കിടന്നാല്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ ഉറക്കം ശരിയാകുന്നില്ല . ആരെങ്കിലും രാത്രിയില്‍ ആ പണം അടിച്ചുകൊണ്ടു പോകും എന്ന ഭയം
എന്തിനു പറയുന്നു കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ അയാള്‍ ആകെ അവശനായി.
പക്ഷെ അയാള്‍ക്കു വിവരം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാരണം അയാള്‍പെട്ടെന്നു തന്നെ മനസിലാക്കി. അടുത്ത ദിവസം പണക്കാരനെ കണ്ട്‌ അയാള്‍ ആ പണം മടക്കി കൊടുത്തു. അതിനു ശേഷം തന്റെ പഴയ ജീവിതം തുടര്‍ന്നു.
അയാള്‍ ഫൈനാന്‍സ്‌ ഒന്നും പഠിച്ചിട്ടില്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ്‌ അങ്ങനെ ചെയ്തത്‌ , നമ്മളായിരുന്നു എങ്കില്‍ ആ ആയിരം രൂപ വളര്‍ത്തി പതിനായിരവും ലക്ഷവും കോടിയും ഒക്കെ ആക്കുമായിരുന്നു എന്നു നമുക്കു വേണംവെങ്കില്‍ വീമ്പു പറയാം
പക്ഷെ ഏറ്റവും ലളിതമായ മനഃസമാധാനത്തോടു കൂടി ഉള്ള ഉറക്കം കിട്ടണം എങ്കില്‍ ഇയാള്‍ ചെയ്തതാണ്‌ ശരി
ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുന്നവര്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന അസുഖങ്ങള്‍ എണ്ണമറ്റതാണ്‌. - ഇന്നു ലോകത്തില്‍ കാണുന്ന 90 ശതമാനം രോഗങ്ങള്‍ക്കും കാരണം അതാണെന്നു പറഞ്ഞാലും അതിശയോക്തി അല്ല
Life Style Disorders എന്ന് ഓമനപ്പേരിട്ടാല്‍ അതു പെട്ടെന്നു മനസ്സിലാകും അല്ലെ?
അതുകൊണ്ട്‌ അവനവന്റെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കണം എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ ഏറ്റവും ലളിതമായ ഉത്തരം ആണ്‌ മുകളില്‍ പറഞ്ഞ വരി
അടുത്ത ദിവസം മരണം വരും എന്നു വിചാരിക്കുക
എങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്യും?
പറ്റുമെങ്കില്‍ നമ്മുടെ എതിരാളിയുടെ ആസനത്തില്‍ ഒരു കുന്തം കൂടി കയറ്റണം എന്നായിരിക്കുമൊ?
മറ്റന്നാള്‍ തിന്നാന്‍ വേണ്ടി നാലു ചിക്കന്‍ കൂടി ഫ്രിഡ്ജില്‍ വക്കണം എന്നായിരിക്കുമൊ?
നമ്മുടെ ചിന്തകള്‍ പാടെ മാറും
കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ശുദ്ധമാകും. പ്രത്യേകിച്ചു തനിക്കു വേണ്ടി ശേഖരിച്ചു വയ്ക്കാനുള്ള ത്വര ഇല്ലാതാകും.
ഇതെ തത്വം തന്നെ ചാണക്യന്‍ പറയുന്നുണ്ട്‌
അല്‍പം രസകരമായി തന്നെ
"പുരാണാന്തേ ശ്മശാനാന്തേ മൈഥുനാന്തേ ച യാ മതീ
സാ സര്‍വദൈവ തിഷ്ഠേച്ചേത്‌ കോ ന മുച്യേത ബന്ധനാത്‌"
പുരാണകഥനം കേട്ടു കഴിയുമ്പോഴും, ശ്മശാനത്തിലെ ക്രിയകള്‍ കഴിഞ്ഞുപോരുമ്പോഴും, മൈഥുനം കഴിയുമ്പോഴും തോന്നുന്ന വിരക്തി എല്ലായ്പ്പോഴും നിലനിന്നാല്‍ ആര്‍ക്കാണ്‌ മോക്ഷം കിട്ടാത്തത്‌ ?
അവനവന്റെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ അത്തരത്തില്‍ ആയിരിക്കണം അപ്പോള്‍ സുഖം ഉണ്ടാകും എന്നാണ്‌ ആ വരികളുടെ താല്‍പര്യം, അല്ലാതെ പേടിച്ചു ജീവിക്കണം എന്നല്ല
ഇപ്രകാരം യഥാര്‍ത്ഥമായ അറിവുണ്ടാകാനാണ്‌ ഗുരുമുഖത്തു നിന്നും പഠിക്കണം എന്നു പണ്ടുള്ളവര്‍ പറയുന്നത്‌.
റോഡരികിലെ ബോര്‍ഡ്‌ നോക്കി തമിഴ്‌ പഠിച്ചു പണ്ഡിതനാകുമ്പോള്‍ തോന്നുന്ന അര്‍ത്ഥമാണ്‌ മറ്റത്‌
അല്ല എത്ര പറഞ്ഞാലും ഇതൊന്നും ശരിയാകില്ല എന്ന് പണ്ടെ വിവരമുള്ളവര്‍ക്കറിയാം
അതായിരുന്നല്ലൊ കാളിദാസന്‍ രഘുവംശം എഴുതാന്ന് തുടങ്ങുന്നിടത്ത്‌ ഇങ്ങനെ നാലു വരികള്‍ കുറിച്ചത്‌
"വാഗര്‍ത്ഥാവിവ സമ്പൃക്തൗ
വാഗര്‍ത്ഥപ്രതിപത്തയെ
ജഗതഃ പിതരൗ വന്ദേ
പാര്‍വതീപരമേശ്വരൗ"
വാക്കും അര്‍ത്ഥവും പോലെ പരസ്പരം ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ജഗല്‍പിതാക്കളായ പാര്‍വതീപരമേശ്വരന്മാരെ വാക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥപ്രാപ്തിക്കായി വന്ദിക്കുന്നു " എന്ന്
അതായത്‌ ഇതു വായിക്കുന്നവന്‌ ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച അര്‍ത്ഥം തന്നെ മനസിലാക്കിക്കൊടുക്കണേ എന്ന്
ഞാന്‍ മുന്‍പെഴുതിയ വികടവ്യാഖ്യാനങ്ങളെ പോലെ ഉള്ള കൊനഷ്ടുകള്‍ തോന്നിപ്പിക്കല്ലെ എന്ന്
മരണം വരും എന്നു നിനച്ച്‌ - വിചാരിച്ച്‌ സതതം - എല്ലായ്പ്പോഴും മരുവുക - ജീവിക്കുക
ഈ വരികള്‍ കേട്ട്‌ ഒരാള്‍ എന്നോടു ചോദിച്ച ഒരു ചോദ്യമാണ്‌ "കൊള്ളാം മരിച്ചു പോകും എന്നു പേടിച്ചാണൊ എപ്പോഴും ജീവിക്കേണ്ടത്‌?"
പേടിച്ചാണൊ എപ്പോഴും ജീവിക്കേണ്ടത്‌?
ജീവിതം എന്നത്‌ ആസ്വദിച്ചു ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കേണ്ടതല്ലെ?
കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ശരി ആണെന്നുതോന്നും അല്ലെ?
ശരിയാണ്‌. ആസ്വദിച്ചു തന്നെയാണ്‌ ജീവിക്കേണ്ടത്‌.
എന്നാല്‍ എപ്പോഴാണ്‌ ആസ്വദിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ സാധിക്കുക?
പണമുള്ളപ്പോഴാണൊ?
എങ്കില്‍ പണക്കാരെല്ലാം സുഖിമാന്മാരായിരുന്നിരിക്കണമല്ലൊ.
സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ പണക്കാരനാകുംതോറും യഥാര്‍ത്ഥ സുഖം ഇല്ലാതാകുന്നതെ ഉള്ളു.
ഒരു കഥ കേട്ടിട്ടില്ലെ.
ഒരിടത്ത്‌ ഒരു വലിയ പണക്കാരന്‍ താമസിച്ചിരുന്നു . അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാളികക്കരികിലുള്ള റോഡുവക്കില്‍ ഒരു ചെരുപ്പുകുത്തിയും താമസിച്ചിരുന്നു.
ചെരുപ്പുകുത്തി ദിവസവും ഒരു ജോടി ചെരുപ്പുണ്ടാക്കും അതു വിറ്റു കിട്ടുന്ന കാശു കൊണ്ട്‌ ആഹാരത്തിനുള്ള വസ്തുക്കളും അടുത്ത ദിവസം ചെരുപ്പുണ്ടാക്കാനുള്ള തോലും വാങ്ങും. തന്റെ ആ ചെറിയ കുടിലില്‍ കിടന്നുറങ്ങും
ചെരുപ്പുകുത്തിയുടെ ഈ ജീവിതം കണ്ട്‌ ആ പണക്കാരന്‍ തോന്നി. "കഷ്ടം. എല്ലാദിവസവും പാവം ഇങ്ങനെ അദ്ധ്വാനിച്ചു കഷ്ടപ്പെടുകയാണല്ലൊ. ഇയാളെ ഒന്നു സഹായിക്കാം . കുറെ പണം ഇയാള്‍ക്കു കൊടുക്കാം"
അങ്ങനെ ആലോചിച്ച്‌ പണക്കാരന്‍ ആയിരം രൂപ ഇയാള്‍ക്കു കൊണ്ടു കൊടൂത്തു.
എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു "ഇതു കൊണ്ട്‌ സുഖമായി ജീവിക്കൂ"
ഇത്രയും തുക ഒന്നിച്ച്‌ കണ്ട കണ്ണുതള്ളിപ്പോയി ചെരുപ്പുകുത്തിയ്ക്ക്‌
അത്‌ ആരെങ്കിലും അടിച്ചു മാറ്റും എന്നു ഭയന്ന അയാള്‍ അതു കൊണ്ടുപോയി അയാളുടെ കുടിലില്‍ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ ഒരു കുഴി കുഴിച്ച്‌ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ചു.
തുടര്‍ന്ന് ചെരുപ്പുണ്ടാക്കാന്‍ തുടങ്ങി എങ്കിലും അയാളുടെ ശ്രദ്ധ അതില്‍ ഉറക്കുന്നില്ല. ചെരുപ്പ്‌ ശരിയായില്ല എന്നു എടുത്തു പറയേണ്ടല്ലൊ.
അയാളുടെ ചെരുപ്പിനു വേണ്ടി അന്വേഷിച്ചു വന്നിരുന്നവരും മോശം എന്നു പരയുന്നത്ര മോശമായി എന്നര്‍ത്ഥം.
രാത്രി കിടന്നാല്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ ഉറക്കം ശരിയാകുന്നില്ല . ആരെങ്കിലും രാത്രിയില്‍ ആ പണം അടിച്ചുകൊണ്ടു പോകും എന്ന ഭയം
എന്തിനു പറയുന്നു കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ അയാള്‍ ആകെ അവശനായി.
പക്ഷെ അയാള്‍ക്കു വിവരം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാരണം അയാള്‍പെട്ടെന്നു തന്നെ മനസിലാക്കി. അടുത്ത ദിവസം പണക്കാരനെ കണ്ട്‌ അയാള്‍ ആ പണം മടക്കി കൊടുത്തു. അതിനു ശേഷം തന്റെ പഴയ ജീവിതം തുടര്‍ന്നു.
അയാള്‍ ഫൈനാന്‍സ്‌ ഒന്നും പഠിച്ചിട്ടില്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ്‌ അങ്ങനെ ചെയ്തത്‌ , നമ്മളായിരുന്നു എങ്കില്‍ ആ ആയിരം രൂപ വളര്‍ത്തി പതിനായിരവും ലക്ഷവും കോടിയും ഒക്കെ ആക്കുമായിരുന്നു എന്നു നമുക്കു വേണംവെങ്കില്‍ വീമ്പു പറയാം
പക്ഷെ ഏറ്റവും ലളിതമായ മനഃസമാധാനത്തോടു കൂടി ഉള്ള ഉറക്കം കിട്ടണം എങ്കില്‍ ഇയാള്‍ ചെയ്തതാണ്‌ ശരി
ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുന്നവര്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന അസുഖങ്ങള്‍ എണ്ണമറ്റതാണ്‌. - ഇന്നു ലോകത്തില്‍ കാണുന്ന 90 ശതമാനം രോഗങ്ങള്‍ക്കും കാരണം അതാണെന്നു പറഞ്ഞാലും അതിശയോക്തി അല്ല
Life Style Disorders എന്ന് ഓമനപ്പേരിട്ടാല്‍ അതു പെട്ടെന്നു മനസ്സിലാകും അല്ലെ?
അതുകൊണ്ട്‌ അവനവന്റെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കണം എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ ഏറ്റവും ലളിതമായ ഉത്തരം ആണ്‌ മുകളില്‍ പറഞ്ഞ വരി
അടുത്ത ദിവസം മരണം വരും എന്നു വിചാരിക്കുക
എങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്യും?
പറ്റുമെങ്കില്‍ നമ്മുടെ എതിരാളിയുടെ ആസനത്തില്‍ ഒരു കുന്തം കൂടി കയറ്റണം എന്നായിരിക്കുമൊ?
മറ്റന്നാള്‍ തിന്നാന്‍ വേണ്ടി നാലു ചിക്കന്‍ കൂടി ഫ്രിഡ്ജില്‍ വക്കണം എന്നായിരിക്കുമൊ?
നമ്മുടെ ചിന്തകള്‍ പാടെ മാറും
കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ശുദ്ധമാകും. പ്രത്യേകിച്ചു തനിക്കു വേണ്ടി ശേഖരിച്ചു വയ്ക്കാനുള്ള ത്വര ഇല്ലാതാകും.
ഇതെ തത്വം തന്നെ ചാണക്യന്‍ പറയുന്നുണ്ട്‌
അല്‍പം രസകരമായി തന്നെ
"പുരാണാന്തേ ശ്മശാനാന്തേ മൈഥുനാന്തേ ച യാ മതീ
സാ സര്‍വദൈവ തിഷ്ഠേച്ചേത്‌ കോ ന മുച്യേത ബന്ധനാത്‌"
പുരാണകഥനം കേട്ടു കഴിയുമ്പോഴും, ശ്മശാനത്തിലെ ക്രിയകള്‍ കഴിഞ്ഞുപോരുമ്പോഴും, മൈഥുനം കഴിയുമ്പോഴും തോന്നുന്ന വിരക്തി എല്ലായ്പ്പോഴും നിലനിന്നാല്‍ ആര്‍ക്കാണ്‌ മോക്ഷം കിട്ടാത്തത്‌ ?
അവനവന്റെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ അത്തരത്തില്‍ ആയിരിക്കണം അപ്പോള്‍ സുഖം ഉണ്ടാകും എന്നാണ്‌ ആ വരികളുടെ താല്‍പര്യം, അല്ലാതെ പേടിച്ചു ജീവിക്കണം എന്നല്ല
ഇപ്രകാരം യഥാര്‍ത്ഥമായ അറിവുണ്ടാകാനാണ്‌ ഗുരുമുഖത്തു നിന്നും പഠിക്കണം എന്നു പണ്ടുള്ളവര്‍ പറയുന്നത്‌.
റോഡരികിലെ ബോര്‍ഡ്‌ നോക്കി തമിഴ്‌ പഠിച്ചു പണ്ഡിതനാകുമ്പോള്‍ തോന്നുന്ന അര്‍ത്ഥമാണ്‌ മറ്റത്‌
അല്ല എത്ര പറഞ്ഞാലും ഇതൊന്നും ശരിയാകില്ല എന്ന് പണ്ടെ വിവരമുള്ളവര്‍ക്കറിയാം
അതായിരുന്നല്ലൊ കാളിദാസന്‍ രഘുവംശം എഴുതാന്ന് തുടങ്ങുന്നിടത്ത്‌ ഇങ്ങനെ നാലു വരികള്‍ കുറിച്ചത്‌
"വാഗര്‍ത്ഥാവിവ സമ്പൃക്തൗ
വാഗര്‍ത്ഥപ്രതിപത്തയെ
ജഗതഃ പിതരൗ വന്ദേ
പാര്‍വതീപരമേശ്വരൗ"
വാക്കും അര്‍ത്ഥവും പോലെ പരസ്പരം ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ജഗല്‍പിതാക്കളായ പാര്‍വതീപരമേശ്വരന്മാരെ വാക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥപ്രാപ്തിക്കായി വന്ദിക്കുന്നു " എന്ന്
അതായത്‌ ഇതു വായിക്കുന്നവന്‌ ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച അര്‍ത്ഥം തന്നെ മനസിലാക്കിക്കൊടുക്കണേ എന്ന്
ഞാന്‍ മുന്‍പെഴുതിയ വികടവ്യാഖ്യാനങ്ങളെ പോലെ ഉള്ള കൊനഷ്ടുകള്‍ തോന്നിപ്പിക്കല്ലെ എന്ന്
Saturday, July 28, 2012
ഷൂട്ടിങ്ങിന്‌ അനുയോജ്യമായ ഒന്നര ഏക്കര്‍ സ്ഥലം
സിനിമ, സീരിയല്‍ തുടങ്ങിയവയുടെ ഷൂട്ടിങ്ങിന്‌ അനുയോജ്യമായ ഒന്നര ഏക്കര്‍ സ്ഥലം
ഏതു രീതിയിലും ഇന്‍ഡോര്‍ ഷൂട്ടിങ്ങിനു തയ്യാറാക്കാന്‍ പറ്റിയ ഏകദേശം 3500 ചതുരശ്ര അടി കെട്ടിടം.
രണ്ടു നിലകള്‍, തടികൊണ്ടുള്ള കോണിപ്പടിയും, നടുമുറ്റവും.
സെറ്റുകള്‍ ഇടാന്‍ പറ്റിയ തുറസ്സായ അകഭാഗം.
പ്രത്യേക മുറികളും
ചുറ്റുവട്ടം- പ്രകൃതിസൗന്ദര്യം വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പച്ചപ്പു നിറഞ്ഞ സ്ഥലം.
365 ദിവസവും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴ, പാടം.
5 കിലോമിറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ 7 ചുണ്ടന്‍ വള്ളങ്ങള്‍ നാട്ടുകാരുടെ സ്വന്തം. നെഹ്രു ട്രോഫി ആദിയായ മല്‍സരങ്ങളില്‍ ഭാഗഭാക്കാകുന്നവ
4 കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരത്തില്‍ പ്രസിദ്ധമായ രണ്ട്‌ ക്ഷേത്രങ്ങള്‍
താല്‍പര്യം ഉള്ളവര്‍ ബന്ധപ്പെടുക
094480 68411,099469 36183, 098930 19654
ഏതു രീതിയിലും ഇന്‍ഡോര്‍ ഷൂട്ടിങ്ങിനു തയ്യാറാക്കാന്‍ പറ്റിയ ഏകദേശം 3500 ചതുരശ്ര അടി കെട്ടിടം.
രണ്ടു നിലകള്‍, തടികൊണ്ടുള്ള കോണിപ്പടിയും, നടുമുറ്റവും.
സെറ്റുകള്‍ ഇടാന്‍ പറ്റിയ തുറസ്സായ അകഭാഗം.
പ്രത്യേക മുറികളും
ചുറ്റുവട്ടം- പ്രകൃതിസൗന്ദര്യം വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പച്ചപ്പു നിറഞ്ഞ സ്ഥലം.
365 ദിവസവും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴ, പാടം.
5 കിലോമിറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ 7 ചുണ്ടന്‍ വള്ളങ്ങള്‍ നാട്ടുകാരുടെ സ്വന്തം. നെഹ്രു ട്രോഫി ആദിയായ മല്‍സരങ്ങളില്‍ ഭാഗഭാക്കാകുന്നവ
4 കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരത്തില്‍ പ്രസിദ്ധമായ രണ്ട്‌ ക്ഷേത്രങ്ങള്‍
താല്‍പര്യം ഉള്ളവര്‍ ബന്ധപ്പെടുക
094480 68411,099469 36183, 098930 19654
Tuesday, July 03, 2012
പൂജ്യം പൂജ്യം
കിടുകില്ലാടി ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ ഉള്ള ബൂലോകത്തല്ലാതെ എവിടെയാ എന്റെ ഈ സംശയം ഒന്നു ചോദിക്കുക.
ശാസ്ത്രത്തിന്‌ ഒരു പരിമിതിയും ഇല്ല. കണക്കിന്‌ അന്നു ഞാന്‍ ഒരു പൂജ്യത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തല്ലുകിട്ടാതെ രക്ഷപെട്ടെന്നെ ഉള്ളു
ഇപ്പൊഴും അറിയാന്‍ വയ്യാഞ്ഞിട്ടു ചോദിക്കുവാ ഈ പൂജ്യങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒന്നാണോ
അതായത്‌ ഒന്ന് എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ എപ്പൊഴും ഒന്നു തന്നെ ഒരു ഒന്ന് സമം മറ്റൊരു ഒന്ന്
അതുപോലെ ഒരു പൂജ്യം എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മറ്റൊരു പൂജ്യം തന്നെ ആയിരിക്കുമോ അതൊ രണ്ടും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസം ഉണ്ടൊ?
ശാസ്ത്രത്തിന്‌ ഒരു പരിമിതിയും ഇല്ല. കണക്കിന്‌ അന്നു ഞാന്‍ ഒരു പൂജ്യത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തല്ലുകിട്ടാതെ രക്ഷപെട്ടെന്നെ ഉള്ളു
ഇപ്പൊഴും അറിയാന്‍ വയ്യാഞ്ഞിട്ടു ചോദിക്കുവാ ഈ പൂജ്യങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒന്നാണോ
അതായത്‌ ഒന്ന് എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ എപ്പൊഴും ഒന്നു തന്നെ ഒരു ഒന്ന് സമം മറ്റൊരു ഒന്ന്
അതുപോലെ ഒരു പൂജ്യം എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മറ്റൊരു പൂജ്യം തന്നെ ആയിരിക്കുമോ അതൊ രണ്ടും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസം ഉണ്ടൊ?
Subscribe to:
Posts (Atom)
