Wednesday, September 13, 2017

ശ്രീരാമോദന്തം ശ്ലോകം 5

ശ്രീരാമോദന്തം ശ്ലോകം 5

രാവണസ്തു തതോ ഗത്വാ രണേ ജിത്വാ ധനാധിപം
ലങ്കാപുരീം പുഷ്പകം ച ഹൃത്വാ തത്രാവസത് സുഖം

പദാനി

രാവണഃ (അ പു പ്ര ഇ)  രാവണൻ
തു (അ) ആകട്ടെ
തതഃ (അ) അനന്തരം
ഗത്വാ (ക്ത്വാന്തം അവ്യയം) പോയിട്ട്
രണേ (അ ന സപ്തമി ഏകവചനം)
ജിത്വാ  (ക്ത്വാന്തം അവ്യയം) ജയിച്ചിട്ട്
ധനാധിപം (അ പു ദ്വി ഏ) ധനാധിപനെ - വൈശ്രവണനെ (കുബേരനെ)
ലങ്കാപുരീം (ഈ സ്ത്രീ ദ്വി ഏ) ലങ്കാപുരിയെ
പുഷ്പകം ( അ ന ദ്വി ഏ) പുഷ്പകവിമാനത്തെ
ച (അ) ഉം
ഹൃത്വാ   (ക്ത്വാന്തം അവ്യയം) അപഹരിച്ചിട്ട്
തത്ര  (അ) അവിടെ
അവസത് (ലങ്ങ് പ പ്രപു ഏ) താമസിച്ചുഹ്?
സുഖം (ക്രി വി) സുഖമാകും വണ്ണം


ക്രിയാ അവസത്

കഃ അവസത്? രാവണഃ അവസത്
കഥം വിധം അവസത്?

സുഖം അവസത്
രാവണഃ സുഖം അവസത് ഇത്യന്വയം

കുത്ര അവസത്?

തത്ര അവസത്

രാവണഃ തത്ര സുഖം അവസത് ഇത്യന്വയം.

കിം കൃത്വാ?

ജിത്വാ
കിം ജിത്വാ?

ധനാധിപം ജിത്വാ

കസ്മിൻ ജിത്വാ?

രണേ ജിത്വാ
രാവണഃ രണേ ധനാധിപം ജിത്വാ തത്ര സുഖം അവസത്

ഇനിയും ഉണ്ട് ക്ത്വാന്തങ്ങൾ അതൊക്കെ ഓരോന്നായി എടുക്കുക

ഗത്വാ യും തു ഉം ഇവിടെ ചേർക്കുക

രാവണഃ തു ഗത്വാ രണേ ധനാധിപം -------

പിന്നീട് ഹൃത്വാ -- വൈശ്രവണന്റെ പക്കൽ നിന്നും ലങ്കാനഗരിയും പുഷ്പകവിമാനവും  അപഹരിച്ച്

അപ്പോൾ ഹൃത്വാ
 ഹൃത്വാ

കിം ഹൃത്വാ?

ലങ്കാപുരീം പുഷ്പകം ച ഹൃത്വാ

തതഃ രാവണഃ തു ഗത്വാ രണേ ധനാധിപം ജിത്വാ, ലങ്കാപുരിം പുഷ്പകം ച ഹൃത്വാ തത്ര സുഖം അവസത്

ഇതി പൂർണ്ണാന്വ്യയം

Monday, September 11, 2017

കൃദന്തങ്ങൾ

കൃദന്തങ്ങൾ

ധാതുവിൽ നിന്നും  വിശേഷണമോ നാമമോ അവ്യയമോ ഒക്കെ ഉണ്ടാക്ക്വാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രത്യങ്ങളുടെ പേരാണ്‌ കൃത്ത്‌

കൃത്‌ അന്തത്തിൽ ഉള്ളവ കൃദന്തങ്ങൾ

ഇവ പലതരം ഉണ്ട്

ക്താന്തം
ക്തവത്വന്തം
ക്ത്വാന്തം
ല്യബന്തം
തുമുന്നന്തം
ശത്രന്തം
ശാനജന്തം
തൃന്നന്തം
ക്തിന്നന്തം

ഇവയിലും ഓരോ അംശം ഇത്ത് ആണ്‌. അതൊഴിവാക്കി ബാക്കിയേ ധാതുവിനോടു ചേരുകയുള്ളു

ക്താന്തം ---- പ്രത്യയം “ക്ത” ---- ഇത്ത് “ക്‌” --- ബാക്കി “”  ഇത് ചേരുമ്പോൾ ഹൃത എന്നാകും ഹരിക്കപ്പെട്ട എന്നർത്ഥം

ക്തവത്വന്തം ---- പ്രത്യയം “ക്തവത്”   ---- ഇത്ത് “ക്‌” --- ബാക്കി “തവത്”  ഇത്  ചേരുമ്പോൾ ഹൃതവത് എന്നാകും ഹരിച്ച എന്നർത്ഥം

ക്ത്വാന്തം ---- പ്രത്യയം “ക്ത്വ”   ---- ഇത്ത് “ക്‌” --- ബാക്കി “ത്വ”  ഇത്  ചേരുമ്പോൾ ഹൃത്വാ എന്നാകും ഹരിച്ചിട്ട് എന്നർത്ഥം

ല്യബന്തം ---- പ്രത്യയം “ല്യപ്”   ---- ഇത്ത് “ല്‌, പ്‌” --- ബാക്കി “”  ഇത് ചേരുമ്പോൾ വിഹൃത്യ എന്നാകും വിഹരിച്ചിട്ട് എന്നർത്ഥം

തുമുന്നന്തം ---- പ്രത്യയം “തുമുൻ”   ---- ഇത്ത് “ഉൻ” --- ബാക്കി “തും”  ഇത് ചേരുമ്പോൾ ഹർത്തും എന്നാകും ഹരിക്കുവാൻ എന്നർത്ഥം

ശത്രന്തം ---- പ്രത്യയം “ശതൃ”   ---- ഇത്ത് “ശ്‌, ഋ” --- ബാക്കി “അത്”  ഇത് ചേരുമ്പോൾ ഹരത് എന്നാകും ഹരിക്കുന്ന എന്നർത്ഥം

ശാനജന്തം ---- പ്രത്യയം “ശാനച്”   ---- ഇത്ത് “ശ്‌, ച്‌” --- ബാക്കി “ആൻ”  ഇത് ചേരുമ്പോൾ ഹ്രിയമാണ്‌ എന്നാകും ഹരിക്കപ്പെടുന്ന എന്നർത്ഥം

തൃന്നന്തം ---- പ്രത്യയം “തൃൻ”   ---- ഇത്ത് “ന്‌” --- ബാക്കി “തൃ”  ഇത് ചേരുമ്പോൾ  ഹർതൃ എന്നാകും ഹരിക്കുന്ന  എന്നർത്ഥം

ക്തിന്നന്തം ---- പ്രത്യയം “ക്തിൻ”   ---- ഇത്ത് “ക്‌,ന്‌” --- ബാക്കി “തി”  ഇത് ചേരുമ്പോൾ  (സം)ഹൃതി എന്നാകും സംഹരിക്കുക  എന്നർത്ഥം



Sunday, September 10, 2017

മത്തേനോന്മൊഴി

മാഘത്തിലെ ശ്ലോകം എഴുതിയപ്പോൾ ഒരു പഴയ സംഭവം ഓർമ്മ വന്നു
അക്ഷരശ്ലോകം ചൊല്ലുന്നതിനിടയ്ക്ക് എന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ
മത്തേനോന്മൊഴി നാന്മുഖന്റെ മുഖധാമത്തേലെഴുന്നീടുമു-
ന്മത്തേഭേന്ദ്രഗദേ മറക്കടലെഴും മത്തേഭരാജാനനേ
പത്തേറെപ്പണിയുന്നവർക്കു സുഖസമ്പത്തേകിവർണ്ണാദിസ-
മ്പത്തേ പാഹി നിരസ്തനിസ്തുലകൃതാപത്തേ പവിത്രാകൃതേ
ഈ ശ്ലോകം ചൊല്ലിയപ്പോൾ ജഡ്ജിമാർ വിധിച്ചു - ഇത് പാടാൻ പറ്റില്ല
കാരണം - ഇത് ദേവിയെ നിന്ദിക്കുന്നതാണ്‌
എവിടെ
രണ്ടാമത്തെ പാദാവസാനം
എന്തോന്ന്‌
മത്തേഭരാജാനനേ
എന്നു വച്ചാൽ എന്താണ്‌?
മത്തേഭം മദയാന, അങ്ങനെ മദിച്ചഗജരാന്റെ മുഖമുള്ളവൾ - അങ്ങനെ ഉള്ള ആനയുടെ മുഖമുള്ളവൾ എന്നു ദേവിയെ വിളിക്കാൻ പാടില്ല, അതു കൊണ്ട് ഈ ശ്ലോകം ചൊല്ലാൻ ഒക്കില്ല.
സംസ്കൃതം വളരെശ്രദ്ധിച്ച് വേണം പഠിക്കാൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഇതുപോലെ ഒക്കെ തോന്നും.
അവസാനം ചേട്ടൻ കാര്യം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. ഈ സംശയം എന്റെ അമ്മ ചെറുപ്പത്തിലെ അമ്മയുടേ അച്ചനോടു ചോദിച്ചു മനസിലാക്കി ഞങ്ങൾക്കു പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നതാണ്‌

മത്തേ + ഭരാജാനനേ എന്നാണു പദഛേദനം,

ഭരാജൻ ചന്ദ്രൻ

"നക്ഷത്രമൃക്ഷം ഭം താരം" എന്ന് അമരകോശം

ഭം എന്നത് നക്ഷത്രം ആണ്‌ അപ്പോൾ ഭരാജൻ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ രാജാവ്‌ ചന്ദ്രൻ

ചന്ദ്രമുഖി എന്നാണിവിടെ അതിനർത്ഥം

തച്ഛബ്ദം സ്ത്രീലിംഗം

തച്ഛബ്ദം സ്ത്രീലിംഗം അവൾ എന്നർത്ഥം
സാ തേ താ
താം തേ താ
തയാ താഭ്യാം താഭിഃ
തസ്യൈ താഭ്യാം താഭ്യഃ
തസ്യാഃ താഭ്യാം താഭ്യഃ
തസ്യാഃ തയോഃ താസാം
തസ്യാം തയോഃ താസു
മുൻപിലത്തെ പോലെ തന്നെ ദ്വിവചനത്തിലും ബഹുവചനത്തിലും ഉള്ള രൂപങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുക.
യാ ദേവീ സർവഭൂതേഷു മാതൃരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
കേട്ടിട്ടില്ലെ ?
നമഃ തസ്യൈ - (ഇവ ചേരുമ്പോൾ നമസ്തസ്യൈ എന്നാകും)
തസ്യൈ നമഃ (ഭവതു- ഭവിക്കട്ടെ)
അവൾക്കായിക്കൊണ്ട് (ചതുർത്ഥീ വിഭക്തി) നമസ്കാരം (ഭവിക്കട്ടെ എന്ന് പൂർത്തികരിക്കുന്നു)
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യം പറജ്ഞ യാ എന്നത് യച്ഛബ്ദം സ്ത്രീലിംഗം - യാവളൊരുത്തി
അതിന്റെ രൂപവും ഇതു പോലെ തന്നെ വരും
യാ യേ യാ
യാം യേ യാ
യയാ യാഭ്യാം യാഭിഃ
‘ത’ മാറ്റി എല്ലായിടത്തും ‘യ’ ആക്കിയാൽ മതി
ആര്‌ എന്നു സ്ത്രീലിംഗത്തിൽ വേണമെങ്കിൽ കിംശബ്ദം സ്ത്രീലിംഗം കാ
മുകളിൽ കൊടൂത്തതിൽ ‘ത’ യ്ക്കു പകരം ക ചേർക്കുക
കാ കേ കാ
കാം കേ കാ എന്നിങ്ങനെ
യയാ വിനാ ജഗത്സർവം മൂകമുന്മത്തവത്സദാ
യാ ദേവീ വാഗധിഷ്ഠാത്രീ തസ്യൈ വാണ്യൈ നമോ നമഃ
ശ്രീശങ്കരാചാര്യരുടെ ശാരദാസ്തുതിയിലെ ഈ ശ്ലോകം കാണൂ
യയാ - തൃതീയാ വിഭക്തിയുടെ ഉപയോഗം
വിനാ എന്ന പദം കൂടാതെ എന്ന അർത്ഥത്തിലല്ലെ വരുന്നത്. അവിടെ തൃതീയ വിഭക്തി ആണു വേണ്ടത്
യയാ വിനാ യാവളൊരുവൾ ഇല്ലാ എങ്കിൽ
അസ്ത്രേണ വിനാ - അസ്ത്രം ഇല്ലാതെ, അസ്ത്രത്തോടു കൂടാതെ
അതുപോലെ തസ്യൈ - അവൾക്കായിക്കൊണ്ട് എന്ന പദം വാണീ എന്ന ഈകാരാന്ത സ്ത്രീലിംഗത്തോട് ചേരുന്നത് നോക്കുക
തസ്യൈ വാണ്യൈ - ആ വാണിക്കായിക്കൊണ്ട് - ചതുർത്ഥീ വിഭക്തി
ആ വാണിക്കായിക്കൊണ്ട് എന്നു പറയണം എങ്കിൽ സാ വാണ്യൈ എന്നല്ല ഉപയോഗിക്കുക - രണ്ടും ഒരേ വിഭക്തിയിൽ ആയിരിക്കണം - തസ്യൈ വാണ്യൈ എന്ന്. ദൂരാന്വയത്തിന്‌ അപ്പൊഴെ സാധിക്കൂ. ആ പദങ്ങൾ എവിടെ ആയാലും തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെട്ടവ ആണെന്ന് മനസിലാകും
Now the Deviisthuthi
നമോ ദേവ്യൈ മഹാദേവ്യൈ
ശിവായൈ സതതം നമഃ
നമഃ പ്രകൃത്യൈ ഭദ്രായൈ
നിയതാഃ പ്രണതാഃ സ്മ താം
രൗദ്രായൈ നമോ നിത്യായൈ
ഗൗര്യൈ ധാത്ര്യൈ നമോ നമഃ
ജ്യോത്സ്നായൈചേന്ദുരൂപിണ്യൈ
സുഖായൈ സതതം നമഃ
കല്യാണ്യൈ പ്രണതാ വൃദ്ധ്യൈ
സിദ്ധ്യൈ കുർമോ നമോ നമഃ
നൈർ ഋത്യൈ ഭൂഭൃതാം ലക്ഷ്മ്യൈ
ശർവാണ്യൈ തേ നമോ നമഃ
ദുർഗ്ഗായൈ ദുർഗ്ഗപാരായൈ
സാരായൈ സർവ്വകാരിണ്യൈ
ഖ്യാത്യൈ തഥൈവ കൃഷ്ണായൈ
ധൂമ്രായൈ സതതം നമഃ
അതിസ്സൗമ്യാതിരൗദ്രായൈ
നതാസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
നമോ ജഗത് പ്രതിഷ്ഠായൈ
ദേവ്യൈ കൃത്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
വിഷ്ണുമായേതി ശബ്ദിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ചേതനേത്യഭിധീയതേ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ബുദ്ധിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
നിദ്രാരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ക്ഷുദ്ധാരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ഛായാരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ശക്തിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
തൃഷ്ണാരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ക്ഷാന്തിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ജാതിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ലജ്ജാരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ശാന്തിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ശ്രദ്ധാരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
കാന്തിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ലക്ഷ്മീരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
വൃത്തിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
സ്മൃതിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ദയാരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
തുഷ്ടിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
മാതൃരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
യാ ദേവീ സർവ്വഭൂതേഷു
ഭ്രാന്തിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ
ഇന്ദ്രിയാണാമധിഷ്ഠാന്ത്രി
ഭൂതാനാം ചാഖിലേഷു യാ
ഭൂതേഷു സതതം തസ്യൈ
വ്യാപ്തിദേവ്യൈ നമോ നമഃ
ചിതിരൂപേണ യാ കൃത്സ്നം
ഏതദ് വ്യാപ്യ സ്ഥിതാ ജഗത്
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ
നമസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ

ശ്രീശാരദാപ്രാര്‍ഥന (SreeSankaraachaarya)
നമസ്തേ ശാരദേ ദേവി കാശ്മീരപുരവാസിനി
ത്വാമഹം പ്രാര്‍ഥയേ നിത്യം വിദ്യാദാനം ച ദേഹി മേ
യാ ശ്രദ്ധാ ധാരണാ മേധാ വാഗ്ദേവീ വിധിവല്ലഭാ
ഭക്തജിഹ്വാഗ്രസദനാ ശമാദിഗുണദായിനീ
നമാമി യാമിനീം നാഥലേഖാലങ്കൃതകുന്തളാം
ഭവാനീം ഭവസന്താപനിര്‍വാപണസുധാനദീം
ഭദ്രകാള്യൈ നമോ നിത്യം സരസ്വത്യൈ നമോ നമഃ
വേദവേദാംഗവേദാന്തവിദ്യാസ്ഥാനേഭ്യ ഏവ ച
ബ്രഹ്മസ്വരൂപാ പരമാ ജ്യോതിരൂപാ സനാതനീ
സര്‍വവിദ്യാധിദേവീ യാ തസ്യൈ വാണ്യൈ നമോ നമഃ
യയാ വിനാ ജഗത്സര്‍വം ശശ്വജ്ജീവന്‍മൃതം ഭവേത്
ജ്ഞാനാധിദേവീ യാ തസ്യൈ സരസ്വത്യൈ നമോ നമഃ
യയാ വിനാ ജഗത്സര്‍വം മൂകമുന്‍മത്തവത്സദാ
യാ ദേവീ വാഗധിഷ്ഠാത്രീ തസ്യൈ വാണ്യൈ നമോ നമഃ

തഛബ്ദം പുല്ലിംഗം

സഃ             തൗ            തേ
തം             തൗ            താൻ
തേന          താഭ്യാം      തൈഃ
തസ്മൈ     താഭ്യാം      തേഭ്യഃ
തസ്മാത്    താഭ്യാം      തേഭ്യഃ
തസ്യ          തയോഃ       തേഷാം
തസ്മിൻ    തയോഃ       തേഷു

തഛബ്ദം പുല്ലിംഗം രൂപങ്ങൾ ആണിവ

അവൻ എന്ന അർത്ഥം വരണമെങ്കിൽ ഇവ ഉപയോഗിക്കണം

ഏഴു വിഭക്തികളിലായി
അവൻ
അവനെ
അവനാൽ
അവനുവേണ്ടി
അവങ്കൽ നിന്ന്
അവന്റെ
അവനിൽ

എന്ന് അർത്ഥങ്ങൾ വരും

ഏകവചനത്തിൽ അവൻ ഒരാൾ, ദ്വിവചനത്തിൽ അവന്മാർ രണ്ടു പേർ, ബഹുവചനത്തിൽ അവന്മാർ രണ്ടിൽ കൂടൂതൽ പേർ

ഇനി ഇതിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത ശ്രദ്ധിച്ചോ?

ഏകവചനത്തിൽ ഏഴു വ്യത്യസ്ഥരൂപങ്ങൾ

പക്ഷെ ദ്വിവചനത്തിൽ?

മൂന്നു തരം മാത്രം തൗ താഭ്യാം തയോഃ  ഇവ മാത്രം

പ്രഥമയും ദ്വിതീയയും ഒന്നു തന്നെ
തൃതീയ ചതുർത്ഥി പഞ്ചമി ഇവ മൂന്നും ഒന്നു തന്നെ
ഷഷ്ഠിം സപ്തമി ഇവയും ഒന്നു തന്നെ

മിക്കവാറൂം എല്ലായിടത്തും ഇതു പോലെ ആകും.

ബഹുവചനത്തിലൊ?

ചതുർത്ഥി പഞ്ചമി ഇവ ഒരുപോലെ

ഈ ഒരു രൂപം മനഃപാഠം ആക്കിയാൽ

ആർ എന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന
കഃ (കിം ശബ്ദം പുല്ലിംഗം)

യാവനൊരുത്തൻ എന്ന അർഥം വരുന്ന
യഃ (യഛബ്ദം പുല്ലിംഗം) ഇതും ഒരേപോലെ ആണ്‌.

കഃ കൗ കേ
കം കൗ കാൻ -- ബാക്കിയും ഇതേ പോലെ

യഃ യൗ യേ
യം യൗ യാൻ -- ബാക്കിയും ഇതേ പോലെ

ഇതു പോലെ എളുപ്പമാകും.
അതു കൊണ്ട് സഃ തൗ തേ എന്നത് കാണാപ്പാഠം ആക്കുക

അത് എന്ന അർത്ഥം കിട്ടുവാൻ തഛബ്ദം നപുംസകലിംഗം വേണം

അതിന്റെ രൂപങ്ങൾ

തത്           തേ             താനി
തത്           തേ             താനി
തേന          താഭ്യാം      തൈഃ
തസ്മൈ     താഭ്യാം      തേഭ്യഃ
തസ്മാത്    താഭ്യാം      തേഭ്യഃ
തസ്യ          തയോഃ       തേഷാം
തസ്മിൻ    തയോഃ       തേഷു


നോക്കുക ആദ്യത്തെ ഒരു സെറ്റ് മാത്രം പഠിച്ചാക് മതി

പ്രഥമയും ദ്വിതീയയും ഒരുപോലെ.

ബാക്കി എല്ലാം പുല്ലുംഗം പോലെ തന്നെ

എളുപ്പമല്ലെ?

Saturday, September 09, 2017

ശ്രീരാമോദന്തം ശ്ലോകം - 4

വിഭീഷണോ വിഷ്ണുഭക്തിം വവ്രേ സത്വഗുണാന്വിതഃ
തേഭ്യ ഏതാൻ വരാൻ ദത്വാ തത്രൈവാന്തർദ്ദധേ പ്രഭുഃ

പദാനി  (പദങ്ങൾ)

വിഭീഷണഃ (അ പു പ്ര ഏ) വിഭീഷണൻ
വിഷ്ണുഭക്തിം ( ഇ ന ദ്വി ഏ) വിഷ്ണുവിലുള്ള ഭക്തിയെ
വവ്രേ (ലിട് പ പ്രപു ഏ)  വരിച്ചു
സത്വഗുണാന്വിതഃ (അ പു പ്ര ഏ)  സത്വഗുണത്തോടു കൂടിയവൻ

തേഭ്യ (തത് ശബ്ദം പുല്ലിംഗം ചതുർത്ഥി ബഹുവചനം)  അവർക്ക്‌ (അവർക്കായിക്കൊണ്ട്)

ഏതാൻ (ഏതഛബ്ദം നപുംസകലിംഗം ദ്വി ബഹുവചനം)  ഇവകളെ

വരാൻ (അ ന ദ്വി ബ)  വരങ്ങളെ

ദത്വാ (ത്വാന്തം അവ്യയം)  ദാനം ചെയ്തിട്ട് , കൊടുത്തിട്ട്

തത്ര (അ)  അവിടെ
ഏവ (അ) തന്നെ
അന്തർദ്ദധേ (ലിട് ആത്മനേപദം പ്ര ഏ)  അന്തർധാനം ചെയ്തു- മറഞ്ഞു
പ്രഭുഃ  (ഉ പു പ്ര ഏ) പ്രഭു (ഇവിടെ ബ്രഹ്മാവ്‌  എന്നർത്ഥം)

പൂർവക്രിയാപദം വവ്രേ

കർത്തുഃ ആകാംക്ഷാ

കഃ വവ്രേ  (ആർ വരിച്ചു?)

വിഭീഷണഃ ഇതി ഉത്തരം.

വിഭീഷണഃ വവ്രേ ഇത്യന്വയഃ

കീദൃശഃ വിഭീഷണഃ ( കർതൃവിശേഷണാകാംക്ഷാ - എങ്ങനെ ഉള്ള വിഭീഷണൻ?)

സത്വഗുണാന്വിതഃ വിഭീഷണഃ ഇത്യുത്തരം

സത്വഗുണാന്വിതഃ വിഭീഷണഃ വവ്രെ  ഇത്യന്വയഃ

കിം  വവ്രേ ?  കർമ്മണി  ആകാംക്ഷാ എന്തിനെ വരിച്ചു എന്ന് കർമ്മം അറീയുവാനുള്ള ആകാംക്ഷാ

വിഷ്ണുഭക്തിം ഇത്യുത്തരം
 
സത്വഗുണാന്വിതഃ വിഭീഷണഃ വിഷ്ണുഭക്തിം വവ്രെ  ഇത്യന്വയഃ

സത്വഗുണാന്വിതനായ വിഭീഷണൻ വിഷ്ണൂഭക്തിയെ വരിച്ചു

ദ്വിതീയക്രിയാപദം  അന്തർദ്ദധേ

കഃ അന്തർദ്ദധേ? കർത്തുഃ ആകാംക്ഷാ - ആർ അന്തർധാനം ചെയ്തു ?

പ്രഭുഃ ഇത്യുത്തരം

പ്രഭുഃ അന്തർദ്ദധെ ഇത്യന്വയഃ

അടുത്തതായി ത്വാന്തം അവ്യയം (ദത്വാ) ഉള്ളതു കൊണ്ട് അതെടുക്കുക

കിം കൃത്വാ അന്തർദ്ദധേ? എന്ത് ചെയ്തിട്ട് മറഞ്ഞു?

ദത്വാ ഇത്യുത്തരം

പ്രഭുഃ ദത്വാ അന്തർദ്ദധേ - പ്രഭു കൊടുത്തിട്ട് മറഞ്ഞു

കാനി ദത്വാ അന്തർദ്ദധേ? എന്ത് കൊടൂത്തിട്ട് ?

വരാൻ ദത്വാ

പ്രഭുഃ വരാൻ ദത്വാ അന്തർദ്ദധേ

ഇനി വരങ്ങളോട് ചേർച്ചയുള്ള ഈ എന്ന് മുൻപു വിവരിച്ചവ എന്നു കാണീക്കാൻ ഏതാൻ എന്നത് വരങ്ങളോടു കൂടീ ചേർക്കണം വേണ്ടെ?

അപ്പോൾ

പ്രഭുഃ ഏതാൻ വരാൻ ദത്വാ അന്തർദ്ദധേ

ആർക്കാണു കൊടുത്തത് എന്ന് കർമ്മത്തിലുള്ള ആകാംക്ഷാ

കേഭ്യഃ ദത്വാ ?

തേഭ്യഃ ഇത്യുത്തരം - അവർക്ക്  എന്നുത്തരം

പ്രഭുഃ തേഭ്യഃ ഏതാൻ വരാൻ ദത്വാ അന്തർദ്ദധേ  ഇത്യന്വയഃ

പ്രഭുഃ അവർക്ക് ഈ വരങ്ങൾ കൊടൂത്തിട്ട് മറഞ്ഞു

ഇനി എവിടെ മറഞ്ഞു എന്ന് ആകാംക്ഷാ

കുത്ര അന്തർദ്ദധേ ?

തത്ര ഏവ  ഇത്യുത്തരം - അവിടെ തന്നെ

പ്രഭുഃ തേഭ്യഃ ഏതാൻ വരാൻ ദത്വാ തത്ര ഏവ അന്തർദ്ദധേ  ഇത്യന്വയഃ

പ്രഭുഃ അവർക്ക് ഈ വരങ്ങൾ കൊടുത്തിട്ട് അവിടെ തന്നെ മറഞ്ഞു